“Tabouret” and “Blue Dream”: The Language of the Body and Silence in Sennur Üzgen’s Surrexpressionism

Opening a powerful and deeply personal space within the contemporary art scene, Sennur Üzgen transforms the body from a mere tool into a vessel of memory. Her self-developed movement, Surrexpressionism (Surreal Expressionism), pushes beyond the limits of traditional expressionism to build a poetic and psychoanalytic bridge between unconscious emotions and visual reality.

François-Pierre Bleau, the renowned Canadian painter and critical art ideologue known as ZÉRO ZOO, comments on Üzgen’s work with the following words:

“Life is not only seen from the front, it also exists from behind!

Sennur Üzgen is an artist who dares to break centuries-old norms and conformity. Bravo to her!” (Tabouret)

“This portrait is striking and powerful—a remarkable piece of art. I love it!” (Blue Dream)

These comments affirm the captivating silence and emotional intensity embodied in Üzgen’s figures.

In “Tabouret”, the back-turned female figure questions the societal gaze and conventional perceptions of the female body. Through her simple yet commanding posture, the viewer is invited into an unspoken realm.

“Blue Dream”, on the other hand, is like a silent scream expressed through color. The soft use of pastel tones conveys more about the figure’s emotional state than words ever could.

Both works feature layered surfaces created with brush and spatula techniques, evoking a texture that is not just visual, but tactile—felt.

Sennur Üzgen’s paintings resonate not only with art enthusiasts but with fellow artists as well. She has found a visual language for repressed emotions, silent desires, and unseen vulnerability. And through this language, she is shaping not only her canvases, but an emerging movement that echoes throughout the international art world.

www.artmajeur.com/sennur-uzgen

@uzgen_sennur

“Tabure” ve “Mavi Düş”: Surrexpressionism’in Sennur Üzgen Yorumuyla Bedenin ve Sessizliğin Dili

Çağdaş sanat sahnesinde güçlü ve kişisel bir ifade alanı açan Şennur  Üzgen, eserlerinde bedeni bir araçtan çok bir hafıza mekânına dönüştürüyor. Onun geliştirdiği Surrexpressionism (Sürreal Dışavurumculuk), geleneksel dışavurumculuğun sınırlarını aşarak bilinçdışı duygularla görsel gerçeklik arasında şiirsel ve psikanalitik bir köprü kuruyor.

ZÉRO ZOO olarak bilinen ve muhalif sanat ideologu olan  Kanadali unlu ressam François-Pierre Bleau, Üzgen’in eserlerine şu sözlerle yorum yapıyor:

“Hayat sadece önden görülmez, aynı zamanda arkadan da var olur! Şennur

Üzgen, normları ve asırlık konformizmi kırmaya cesaret eden bir sanatçı. Bravo ona!” (Tabure)

“Çarpıcı ve etkileyici bu portre, dikkate değer bir sanat eseridir. Bayılıyorum!” (Mavi Düş)

Bu yorumlar, Üzgen’in sanatındaki etkileyici sessizlik ve figürün taşıdığı duygu yoğunluğunu dış gözle teyit ediyor.

“Tabure”, arkasını dönmüş bir kadının üzerinden toplumsal bakışı ve kadının bedenine dair kabulleri sorgularken, figürün sade ama güçlü duruşuyla izleyiciyi konuşulmayanın içine davet ediyor.

“Mavi Düş” ise duyguların renkler yoluyla aktığı sessiz bir çığlık gibi. Pastel tonların içe kapanık ve narin kullanımı, figürün ruhsal durumu hakkında kelimelerden daha fazlasını söylüyor.

Her iki eserde de fırça ve spatula ile oluşturulan yüzeylerde katmanlı bir anlatı var. Bu teknik, sadece görsel değil; hissedilen bir yoğunluk yaratıyor. 

Şennur  Üzgen’in eserleri, sadece sanatseverleri değil, diğer sanatçıları da etkiliyor. Çünkü o, bastırılmış duyguların, sessiz arzuların ve görünmeyen kırılganlığın dilini bulmuş bir sanatçı. Ve bu dili, yalnızca tuvallerde değil; uluslararası sanat dünyasında yankılanan yeni bir akıma dönüştürmeyi başarmış durumda.

www.artmajeur.com/sennur-uzgen

@uzgen_sennur

⸻